Świadomość

Świadomość jest racjonalno-logiczną częścią umysłu, a więc analizuje, ocenia, porównuje, zgaduje, przewiduje, rozważa argumenty za i przeciw itp. Jest obdarzona wolą i lubi próbować nowych rzeczy, w tym wyznaczać cele. To właśnie z jej pomocą oceniamy np. wygląd ludzi na ulicy czy sytuacje, w których się znajdujemy.

Świadomość jest najbardziej aktywna za dnia, a w nocy śpi, bo musi odpocząć jak ciało. Gdy wstajemy rano, potrzebujemy chwili, żeby zorientować się w sytuacji – świadomość musi się do niej dostroić. Jest też ograniczona czasem, więc ważne jest dla niej dotrzymywanie terminów, czy punktualność.

Świadomość postrzega świat za pomocą 5 zmysłów – smaku, węchu, słuchu, wzroku i dotyku. Ma ograniczoną zdolność przetwarzania informacji, która pozwala jej na zajęcie się skutecznie 1-3 zadaniami jednocześnie.

Ważne dlatego jest, aby w danej chwili brać na siebie tylko tyle, ile możemy zrobić efektywnie. Oczywiście to różni się w zależności od osoby, ale jeśli będzie to zbyt dużo, nieuchronnie pojawią się błędy.

Świadomość musi też stale mieć jakieś zajęcie, a jej aktywność objawia się myślami. Z własnego doświadczenia wiem, że nie da się ich zahamować. A płyną one przede wszystkim dlatego, że świadomość stale postrzega świat dookoła i nadaje znaczenie jego elementom.

Może też równie dobrze nie dać żadnego znaczenia, co i tak jest znaczeniem. W każdym razie wszystko, co obserwuje znajduje w niej jakieś odbicie. Najmniej wpływowe jest ono wg mnie wtedy, gdy daną rzecz traktujemy neutralnie lub obojętnie, a najbardziej gdy towarzyszą jej mocne emocje czy bodźce, zwłaszcza odebrane po raz pierwszy. Odnośnie wpływowych odbić wystarczy powiedzieć, że jedno traumatyczne(bardzo mocne) przeżycie potrafi stworzyć fobię, z którą człowiek może borykać się nawet wiele lat.